ในกิจกรรมต้านภัยหนาวปี 52 ครั้งนี้ผม ต้น คนสึ่งตึง กอล์ฟ วิญญาและน้องแบงค์ในนามกลุ่มคนดอนพร้อมกับแนวร่วมจากกรุงเทพฯได้นำเงินบริจาคจากผู้มีจิตศรัทธา,เสื้อกันหนาวสภาพดีที่ขอรับบริจาคมา,ผ้าห่มและยาสามัญประจำบ้านไปมอบให้กับครูสมบัติเพื่อนำไปส่งมอบให้กับพ่ออุ๊ย แม่อุ๊ยที่อยู่บนดอยและผู้ประสบภัยหนาวในพื้นที่ต่างๆทั้งหมด 4 หมู่บ้านด้วยกันไปชมภาพกิจกรรมพร้อมๆกันเลยนะครับ

วันที่ 26/12/52 ทีมงานทุกท่านกำลังสาระวนกับการแพ็คผ้าห่มและยาสามัญลงถุงครับเพื่อจะนำไปมอบในวันรุ่งขึ้น งานนี้น้องต้นน้ำสนุกกับการแพ็คของเป็นการใหญ่

ช่วงบ่ายทีมงานช่วยกันทำอาหารหลายอย่างเพื่อนำไปรับประทานที่ทุ่งดอนผีบินพร้อมหน้ากัน ตาก็ผมเหลือบไปเห็นเจ้า YAMAHA DT 125 คู่ทุกข์คู่ยากของครูสมบัติเข้าก็เลยเก็บภาพมาฝากกัน ทรุดโทรมไปตามกาลเวลาของมันครับ

                                                    ณ.ทุ่งดอนผีบิน

นี่แหละครับลุงบุญรังพ่อครัวและวิทยากรท้องถิ่นผู้ปรุงเมนูไก่ดึกดำบันให้ทีมงานได้อร่อยกันถ้วนหน้า คืนนั้นลุงรังแกคุยถูกคอกับผมมากผมดวลเหล้าพื้นบ้านกับแกจนผมเมาหมดสภาพ เดือดร้อนพี่เฮ้าส์และท่านกอล์ฟต้องแบกผมกลับศูนย์ฯ    

เมนูไก่ดึกดำบันจริงๆแล้วมันก็คือไก่หลามนั้นแหละครับ คือนำไก่บ้านมาสับเป็นชิ้นๆหมักกับเครื่องแกง ตัดไม้ไผ่มานำไก่ที่หมักไว้กับเครื่องกรอกลงไปในกระบอกไม้ไผ่อุดปากกระบอกด้วยใบตะไคร้แล้วนำมาเผาไฟจนสุกแล้วก็.....โอ๊ย...ซู้ด...ไม่ไหวแล้วหิวข้าว......

เช้าวันที่ 27/12 /52 ครูสมบัติพาทีมงานขึ้นไปมอบเครื่องกันหนาวที่บ้านห้วยม่วงอากาศที่นั้นหนาวมากๆครับ

คุณยายใบ คุณแม่ของครูสมบัติท่านได้ไปร่วมกิจกรรมต้านภัยหนาวกับทีมงานด้วยล่ะครับ คุณยายใบท่านใจดีมากๆเลยและคุณใบยายยังทำกับข้าวได้อร่อยสุดยอดเลยครับ   

พี่นิดตากล้องประจำศูนย์ฯกำลังเสี่ยงตายบันทึกภาพจากมุมสูงครับ   

หมู่บ้านถัดมาคือหมู่บ้านน้ำป้าก หมู่บ้านที่เคยประสบภ้ยน้ำท่วมและโคลนเมื่อปี 2551คงจำกันได้นะครับ

บรรยากาศลำห้วยธนูช่วงหน้าหนาว

ระหว่างทางเราได้แวะเยี่ยม พ่อชื่น ปานโน ซึ่งพ่อชื่นได้สูญเสียภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากในเหตุการณ์น้ำท่วมและโคลนถล่มครั้งนั้น

หมู่บ้านถัดมาคือหมู่บ้านขอนนาไฮ

เช้าวันที่ 28/12/52 มีพ่ออุ๊ย แม่อุ๊ยจากหมู่บ้านหนองอ้อซึ่งติดกับบ้านดอนตันทางทิศเหนือไกล้กับศูนย์ฯเดินทางมารับเครื่องกันหนาวกันถึงที่ศูนย์ฯเลยครับ วันนั้นมีน้องแบงค์ คนดอนจากอยุธยาและกลุ่มรถเล็ก หัวใจโต ขับ YAMAHA FINO จากกรุงเทพฯมาที่ศูนย์ฯร่วมส่งมอบด้วย นำทีมโดยน้อง ธร มากันทั้งหมด 2 คัน 4 คน สุดยอดมากๆและนับถือเลยครับ ครูสมบัติบอกกับผมว่า ผู้สูงอายุที่หมู่บ้านนี้น่าสงสารมากเพราะลูกหลานเข้ามาเสาะแสวงหา เสี่ยงโชคในเมืองใหญ่ ถูกปล่อยให้อยู่อย่างหว้าเหว่ เดียวดาย บางคนก็เจ็บป่วยตามประสาคนชราไร้คนดูแลมันสะท้อนให้เห็นว่าปัญหานี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับสังคมเมืองใหญ่ที่เดียวสังคมชนบทก็ประสบปัญหาเหล่านี้ไม่แตกต่างกัน หลังจากส่งมอบเครื่องกันหนาวเสร็จ พ่ออุ๊ย แม่อุ๊ยก็ปั๋นป๊อน [อวยพร]ให้พวกเราทุกคน ขออภัยกันอีกครั้งที่ไม่ได้เก็บภาพมาฝากกันเนื่องผมพลาดท่าทำกล้องหลุดมือหล่นกระแทกพื้นทำให้กล้องมีปัญหาเลยไม่ได้ถ่ายภาพมาให้ชมกันครับ ผมเองเช้าวันนั้นก็เดินทางกลับกรุงเทพฯแต่ก็ยังทีมงานบางส่วนยังอยู่ต่อที่ศูนย์ฯครับ

กิจกรรมดีๆแบบนี้กลุ่มคนดอนยังคงเดินหน้าทำกันต่อไปทุกปีครับ ทำเท่าทีกำลังของพวกเรากลุ่มคนดอนจะทำกันได้ ไม่มีพิธีรีตองอะไรกันมากมาย เรียบๆง่ายๆ ทำด้วยใจที่อยากจะช่วยจริงๆและไม่คาดหวังอะไรกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ว่ามันจะได้กำไรหรือเข้าเนื้อเท่าไหร่ จะมีชื่อเสียงหรือคนจะรู้จักกลุ่มคนดอนมากน้อยแค่ไหนตรงนั้นไม่สำคัญ เรากลุ่มคนดอนต้องการแค่เป็นกระบอกเสียงและช่วยกันขับเคลื่อนงานของศูนย์ภูสันตะวันลับฟ้าให้ลุล่วงไปก็เท่านั้นเองครับ     สุขใจ.....ที่ได้ทำ.....ไม่หวังผลตอบแทน.....