The Animals Save the Planet 

“The Animals Save the Planet” เป็นสื่อรณรงค์เรื่องโลกร้อนที่ยอดเยี่ยมติดอันดับต้นๆ ในใจเรา และน่าจะรวมถึงในใจของใครๆ อีกหลายคนที่เคยผ่านสายตากับอะนิเมชั่นสั้นๆ ชุดนี้ ซึ่งแพร่ภาพทาง Animal Planet

เพราะเป็นช่องโทรทัศน์ที่โด่งดังมาจากการนำเสนอสารคดีชีวิตสัตว์ทั่วทุกมุมโลก จึงไม่น่าแปลกใจที่สัตว์หลากหลายชนิดจะได้รับคัดเลือกให้มาเป็นตัวเอกในการบอกเล่ากลเม็ดเคล็ดไม่ลับเกี่ยวกับการใช้ชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เช่น การประหยัดน้ำ การประหยัดพลังงาน การลดใช้เชื้อเพลิง รวมถึงการทิ้งขยะและการรีไซเคิล

และเมื่อคอนเซ็ปต์สัตว์รักษ์โลกตกมาอยู่ในมือของ Aardman Animations studio ซึ่งโด่งดังมาจากการ์ตูนอะนิเมชั่นเรื่อง Chicken Run และ Wallace & Gromit งานชิ้นนี้จึงนำเสนอผ่านเทคนิคดินปั้นที่เต็มไปด้วยความสดใสน่ารัก แฝงไว้ด้วยมุขขำขันที่จะทำให้คนดูเผลออมยิ้มไปตามๆ กัน

เสน่ห์ของความเป็นการ์ตูนช่วยดึงความสนใจจากผู้ชมทุกวัยได้อย่างไม่ยากเย็น เมื่อผนวกเข้ากับสีหน้า ท่าทาง การแสดงออกของสัตว์แต่ละตัว ยิ่งสื่อสารประเด็นที่ต้องการไปถึงปลายทางได้ไม่ขาดตกบกพร่อง

แม้แต่เด็กๆ ก็น่าจะสามารถทำความเข้าใจกับพล็อตเรื่องได้ด้วยตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องฟังบทพูดภาษาอังกฤษสั้นๆ ที่โผล่มาเพียงไม่กี่ประโยค แต่ทุกอย่างจะกระจ่างมากขึ้นเมื่อผู้ใหญ่ช่วยอธิบายเสริมความหรือบอกเล่าข้อมูลเพิ่มเติม

“The Animals Save the Planet” ประกอบด้วยอะนิเมชั่นสั้นๆ ทั้งหมด 11 ตอน โดยตอนที่เราเห็นว่าใกล้ตัวทุกคนมากที่สุดก็คือ การปล่อยให้เครื่องใช้ไฟฟ้าอยู่ในโหมดสแตนบาย

ตัวเอกของพล็อตนี้เป็นสุนัขพันธุ์ปั๊ก เจ้าของทิ้งให้มันนอนในห้องนั่งเล่นที่ปิดไฟมืด แต่เต็มไปด้วยแสงวาบๆ สีแดงของเครื่องใช้ไฟฟ้าที่อยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน ทั้งๆ ที่เป็นเวลากลางคืนซึ่งคนทั้งบ้านกำลังหลับใหล

เจ้าหมาพยายามจะข่มตาหลับบ้าง แต่เสียงหวี่หวี่ของเครื่องใช้ไฟฟ้าเหล่านั้นก็น่ารำคาญซะเหลือเกิน มันเอามืออุดหูก็แล้ว เอาหมอนมาปิดหูก็แล้ว มุดคลุมโปงใต้ผ้าห่มก็แล้ว แต่ไม่สำเร็จ มันหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ

จนในที่สุดต้องกำจัดเสียงรบกวนเหล่านั้นด้วยการถอดปล๊ก ทันทีที่ไฟดวงจิ๋วทั้งหลายดับลง ความเงียบก็เข้ามาเยือน นั่นแหละ หมาปั๊กจึงเลิกงุ่นง่านและล้มตัวลงนอนได้อย่างสบายใจ

โดยมีคำพูดปิดท้ายว่า “เครื่องใช้ไฟฟ้าที่อยู่ในโหมดสแตนบายไม่เพียงปล่อยก๊าซเรือนกระจกซึ่งเป็นต้นเหตุของภาวะโลกร้อน แต่ยังทำให้ใครบางคน...นอนไม่หลับไปทั้งคืน” ...ไม่ใช่เรื่องเล็กเลยจริงๆ

ประเด็นเรื่องการใช้ถุงพลาสติกที่ฮอตฮิตไปทั่วโลกถูกนำเสนอมากถึง 2 ตอน

ตอนแรกเป็นการจับจ่ายซื้อสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ตของสัตว์ต่างๆ ลูกค้าคนแรกของแคชเชียร์สาวอุรังอุตัง คือ นกในตระกูลนกกระทุงที่มาซื้อปลาสด เธอก็ยื่นถุงพลาสติกให้เมื่อคิดเงินเสร็จเรียบร้อย แต่เจ้านกกลับปฏิเสธ แล้วใช้ถุงหนังใต้ปากใส่ปลากลับบ้านแทนการหิ้วถุงพลาสติก

ลูกค้ารายที่สองเป็นจิงโจ้ซึ่งงดรับถุงพลาสติกจากเจ้าอุรังอุตังเหมือนกัน ก็เธอมีกระเป๋าหน้าท้องติดตัวมาด้วย และอูฐลูกค้ารายสุดท้ายก็ไม่รับถุงพลาสติก แต่เลือกจะเก็บขวดน้ำดื่มไว้ในโหนกบนหลังแทน

มนุษย์อย่างเราๆ ไม่มีอวัยวะพิเศษเหมือนลูกค้าสามรายนั้น จึงจำเป็นต้องช่วยกันลดใช้ถุงก๊อบแก๊บด้วยการพกถุงผ้าไปชอปปิ้ง เพราะถุงผ้าหนึ่งใบที่แข็งแรงทนทาน สามารถใช้งานซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้นานเป็นปีๆ จึงช่วยลดการรับถุงพลาสติกใบใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตได้มากมายหลายร้อยใบ

ส่วนเรื่องราวของถุงพลาสติกตอนที่สองจะพาไปเจอกับเรื่องตลกร้ายใต้ทะเล เมื่อแมงกะพรุนผู้โดดเดี่ยวลอยล่องมาเจอกับถุงก๊อบแก๊บที่ย่อยยาก และดันหลงผิดคิดว่าเป็นเพื่อนร่วมสายพันธุ์ จึงเต้นรำกันอย่างเพลิดเพลิน ก่อนที่จะจบลงแบบไม่สวยงาม เพราะโดนพันรัดร่างกายด้วยถุงพลาสติกใบนั้นนั่นเอง

อะนิเมชั่นตอนนี้ต้องการสื่อสารให้คนหันมาใช้ถุงพลาสติกแบบย่อยสลายได้ แต่เราคิดว่ามันสามารถขยายความคิดไปถึงต้นทางของถุงพลาสติกได้เลย เพียงแค่ลด-ละการใช้และการทิ้งถุงก๊อบแก๊บแบบไม่เลือกสถานที่ โศกนาฏกรรมที่มักเกิดขึ้นกับสัตว์ทะเลก็ลดลงตามไปด้วยแล้ว...ใช่หรือไม่

สัตว์ที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของปัญหาโลกร้อนอย่างเพนกวินและหมีขาว ก็ไม่พลาดที่จะร่วมแสดงใน “The Animals Save the Planet” ด้วยเช่นกัน

มันเป็นอะนิเมชั่นที่เปิดฉากด้วยบรรยากาศภายในกระท่อมน้ำแข็ง หมีขาวกำลังอ่านหนังสืออย่างสบายใจโดยอาศัยความสว่างจากหลอดไฟแบบเก่า ขณะที่เพนกวินตัวอ้วนกลมต้องรับบทหนักกับการปั่นจักรยานผลิตกระแสไฟฟ้า

ช่วงไหนแสงริบหรี่เพราะเพนกวินแรงแผ่ว หมีขาวก็จะเติมพลังมันด้วยการโยนปลาสดให้กิน แต่เมื่อเพนกวินปั่นเร็วจี๋จนหอบแฮ่ก ไฟกลับดับมืดลงเพราะหลอดขาด หมีขาวยังอ่านหนังสือไม่จุใจ เลยคว้าหลอดไฟหลอดใหม่มาเปลี่ยน คราวนี้เป็นคอมแพคฟลูออเรสเซนต์เสียด้วย

ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ เบาแรงปั่นของเพนกวินไปเยอะ เพราะหลอดประหยัดไฟต้องการพลังงานเพียง 1 ใน 5 ของหลอดไส้หรือหลอดไฟแบบเก่าเท่านั้น

หมีขาวกับเพนกวินสื่อสารเรื่องการเปลี่ยนหลอดไฟเพื่อประหยัดพลังงานได้ง่ายและชัดเจน แต่ในขณะเดียวกันมันก็อาจสร้างภาพจำผิดๆ ให้กับผู้ชม ซึ่งอาจเข้าใจไปว่า หมีขาวและเพนกวินอาศัยอยู่ร่วมขั้วโลกเดียวกัน

ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริง บ้านของหมีขาวนั้นจำกัดอยู่ที่ขั้วโลกเหนือ ส่วนถิ่นที่อยู่ของเพนกวินเกือบทุกสายพันธุ์ก็คือบริเวณขั้วโลกใต้ แถบออสเตรเลียกับนิวซีแลนด์ มีเพนกวินเพียง 1-2 ชนิดที่อาศัยอยู่ละแวกอัฟริกาใต้ ซึ่งค่อนข้างใกล้เส้นศูนย์สูตรและอยู่ห่างจากขั้วโลกใต้อันหนาวเหน็บมากที่สุด

จึงไม่มีทางที่หมีขาวขนปุยจะมาเจอกับเจ้าเพนกวินที่มีขนคิ้วสีเหลืองๆ เหมือนที่เห็นในอะนิเมชั่นอย่างแน่นอน

นอกจากอะนิเมชั่น 4 ตอนที่เล่าให้ฟังพอเป็นน้ำจิ้ม ยังมีเรื่องของฮิปโปโปเตมัสที่ขัดสีฉวีวรรณจนน้ำหมดเกลี้ยง เสือดาวที่พลาดอาหารมื้อโอชะเพราะขยะจากนักท่องเที่ยว ก๊าซเรือนกระจกจากตดวัวที่ทำให้ผู้บริโภคต้องกลับมาทบทวนการเลือกรับประทานอาหารของตนเอง และอื่นๆ ซึ่งคุณสามารถคลิกเข้าไปดูอะนิเมชั่นทั้งหมดได้ ที่นี่

ตัวการ์ตูนเหล่านี้พอจะช่วยให้เด็กเข้าใจวิธีการดูแลโลกแบบง่ายๆ ได้ แต่สำหรับผู้ใหญ่ที่รับรู้การรณรงค์เพื่อบรรเทาวิกฤตโลกร้อนผ่านสื่อต่างๆ มานานเกินปี คงไม่ต้องให้สัตว์ทั้งหลายออกมาย้ำเตือนกันอีกรอบ (หรืออีกหลายๆ รอบ) แค่เปลี่ยนสิ่งเคยที่รับรู้มาเป็นการลงมือทำก็ถือว่าได้มีส่วนร่วมรักษ์โลกแล้ว อย่ารอให้ขบวนสัตว์ที่ไม่ได้สร้างปัญหาโลกร้อนย้อนกลับมาตั้งคำถาม ...โลกจะแย่อยู่แล้ว ไอ้พวกคนๆ มันมัวทำอะไรกันอยู่ว่ะ...

ที่มา http://www.onopen.com/thitinants/09-05-03/4769